در حکمت ۱۱۴ نهج‌البلاغه آمده است؛

ملاک خوش‌بینی و بدبینی به مردم در کلام امیر

امام علی (ع) در حکمت ۱۱۴ نهج‌البلاغه به تشریح ملاک خوش‌بینی و بدبینی به مردم پرداخته است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «قم فردا» امام علی (ع) در حکمت ۱۱۴ نهج‌البلاغه به ملاک خوش‌بینی و بدبینی به مردم اشاره و فرموده است:

وَ قَالَ (علیه‌السلام): إِذَا اسْتَوْلَى الصَّلَاحُ عَلَى الزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ، ثُمَّ أَسَاءَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُلٍ لَمْ تَظْهَرْ مِنْهُ حَوْبَةٌ، فَقَدْ ظَلَمَ؛ وَ إِذَا اسْتَوْلَى الْفَسَادُ عَلَى الزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ، فَأَحْسَنَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُلٍ، فَقَدْ غَرَّرَ.

و فرمود (علیه‌السلام): چون صلاح و نیکوکارى بر زمانه و مردمش مستولى شود، سپس کسى به دیگرى که هنوز رسوایى به بار نیاورده، بدگمان شود، بر او ستم کرده است و چون بدکارى و فساد بر زمانه و مردمش مستولى شود و کسى به دیگرى گمان نیک برد، فریب خورده است.

منبع: نهج‌البلاغه

انتهای خبر/

 
http://javaneparsi.ir/55145
اخبار مرتبط

نظرات شما